Ömer'den Önce son gün

Bir an düşündüm de ilk öğrendiğimiz an, sevincimiz, heyecanımız daha dün gibi... Evet bir çocuk daha istemiştik ve rabbim nasip etmişti onu bize.Sonrasında özlemle, heyecanla, tedirginlikle geçen dokuz ay...

Ve işte o gün geldi, daha çoook var dediğimiz dokuz ay göz açıp kapayıncaya kadar geçti.Hazırlıklar tamamlandı, alışverişler yapıldı, süsler, hediyeler, cupcakeler ve hatta lohusa şerbetimiz bile yapıldı :))

Pekiii herşey tamam da biz hazırmıyız, ben artık iki çocuk annesi olacağım, Emre abi olacak.Evet evet benim küçücük kuzum abi olacak.Yarın dört kişi olacağız, bence dört dörtlük bir aile olacağız :)))

Bu sabah kalbimin çarpıntısıyla uyandım, Emre geldi sonra yanıma, sabah keyfi yaptık birlikte, birlikte , başbaşa son sabah keyfimizi yaptık. Uzun uzun sarıldım kuzuma, kokladım, şöööyyyle uzun uzun baktım gözlerine, nasıl abi olur diye geçirdim içimden.

Ayağım yere basmadı sanki bütün gün, tatlı bir sarhoşluk vardı başımda, ne yapsam bilemedim. Bir ara farkettim ki dua ediyorum içten içe  ''Allahım sağlıklı, sıhhatli  alalım bebeğimizi kucağımıza'' . Herkes aynı duyguları yaşıyordur sanırım.Sonuçta bilinmeyen bir şey doğum, ''ya birşeyler aksi giderse, ya gözden kaçan birşey varsa.Allahım sen koru.''

Ne garip bir gün bir yanda heyecan, bir yanda korku, bir taraftan paranoyakça düşünceler.Neyse kafam dağılsın son bir kez hastane çantamıza göz attım.Hatta Emre için de bir çanta hazırladım, belki eve dönmek istemez hastanede bizimle kalır diye.Zorla eve göndermek istemiyorum onu, nasıl isterse öyle olmasına karar verdik.

Yarın için de Emre ile konuşmaya karar verdim.

''Annecim biz yarın sabah kardeşini almaya gideceğiz, sen istersen sabahtan bizimle gel, istersen Nuniş (kuzenim, sağolsun Emre ile araları çok iyi, ikinci annesi diyebilirim) ile kal, kardeşin doğunca arayalım Nuniş seni getirsin hastaneye ??? nasıl yapalım ''

Kısa bir sessizlik '' ben Nuniş ile kalabilirim''

Bence böylesi daha uygun, ama yine de onun fikrini almak istedim.Geleceğim deseydi de kabul edecektim.

Akşam oldu, hatta gece ama hiç yatasım yokki benim.Nasıl uyurum, hem kalbimdeki bu çarpıntı izin vermez ki...

Herşey güzel olacak inşallah, yarın gelecek Ömer'imiz.Ben ikinci kez anne olacağım inşallah.Allah isteyen herkese nasip etsin anne olmayı...

Emre'nin Soruları ?????

Yaş 3,5 oldu, haliyle bizim paşa da herşeyi merak etmenin yanında nedenini nasılını da sorgulamaya başladı.Herşey ama herşey neden, neden, neden ??? yada nasıl ??? Ve sorular öyle ani ve beklenmedik zamanlarda geliyor ki bazen ne cevap vereceğimi şaşırıyorum.Bir yandan mantıklı bir cevap vermek, bir yandan da onun anlayabileceği şekilde, en basit dilde anlatmak istiyorum. Epey bir beyin cimnastiği oluyor bu arada bana da :))

Birde gözlerini kocaman kocaman açıp gözüme dikiyor ve pür dikkat dinliyor yaaa, bitiyorum :)) Sanki dünyayı kurtarmışım gibi hissediyorum :))

Emre'nin sorularından, benim cevaplarımdan birkaç örnek ;

Emre : anne güneş nasıl doğar ???
Ben: Güneş akşamları yorulur ve uyumaya gider, o uyuyunca heryer karanlık olur, aydede gelir. Sonra bizde güneş gibi uyuruz. Sabah olunca güneş uyanır, yani doğar ve heryer aydınlanır ve bizde uyanırız :))

Emre: Anne FUTMOL sahasında neden bu çizgiler var ???
Ben: Bu çizgiler futbolcuların oyun alanını belirliyor. Sahanın bu yarısı bir takımın diğer yarı bir takımın oluyor ve hepsi bu büyük çerçevedeki çizginin içinde oynuyor. Dışına çıkarlarsa oyun bozuluyor.
Emre: (kaleleri gösterir)  peki bunlar niye burda??
Ben: bak iki tane karşılıklı kale var.her takımın bir kalesi var. Bu taraftaki takım karşıdaki kaleye topu atınca gol oluyor :))
Genelde babasıyla tek kale maç yaptıkları için iki kale olması garip geldi sanırım:)

Emre:Anne bak dinazorun beyni burada (dinazorun karnını gösteriyor), gerçi beynin ne olduğunu da bilmiyor ya, sadece reklamlarda görüyor :))
Ben: annecim dinazorun beyni burada olur, kafasının içinde, bizimki de burada kafamızda (dedim ve gelecek soruyu düşününce ateş bastı :))))
Emre: beyin nasıl yapar ??? (yani ne işe yarar)
Ben:İşte beklediğim soru :))) Annecim beyin vücudumuzun patronu, beyin ne derse vücudumuz onu yapar. Mesela beyin konuş dediğinde konuşuruz, yemek ye dediğinde yeriz, koş dediğinde koşarız. Sonra beynimiz düşünüp karar vermemizi sağlar, hani bazen ben sana diyorum ya sen karar ver diye, işte o zaman beyin sana yardım ediyor kararını vermen için ....

Eminim sizde vardır böyle sorular, yada yakında gelmeye başlar :) Sanırım bu tarz sorulara cevap vermek için bazı kitaplar da varmış, henüz araştırmadım ama lazım olacak gibi :) ben şimdilik kendimce cevaplıyorum :))

Var mı önerileriniz???

Oğullarıma...

Bu yazım oğullarıma ithaf olsun :)

Küçük oğlum Ömer'im,

Seninle 38. haftamızdayız.İnşallah sağlıkla sıhhatle gelirsin, kucağımıza alıp kokunu doyasıya çekeriz içimize... En son dün gittik doktora seni görmeye, hatta abin de geldi bizimle ama seni görmek ne mümkün, sırtını dönmüş yolculuk için hazırlanmakla meşgulsün. Doktor teyzemiz normal şartlarda 16 Mayıs'da kavuşacağımızı söyledi.Ancaaak senin sabırsızlanmaya başladığını, benim bol bol dinlenmemi yoksa senin her an sürpriz yapabileceğini söyledi.Hayırlısı diyorum, sağlıklı, sıhhatli ol da hayırlı zamanda gel inşallah.Ama tabi randevu tarihimizi beklersen daha mutlu olurum.Zira halen yapmam gerekenler var :)) Mesela daha cupcakeler hazırlanacak :))) Çok şükür anneannen yanımızda da her şeye yardımcı oluyor. Ömer'im seni hem hasretle bekliyoruz hem de heyecan, telaş, korku hepsini aynı anda yaşıyoruz.Sanırım bu anne ve babalar için hiç değişmeyecek bir duygu , ilk veya ikinci çocukta değişmiyor. Hep dua ediyoruz sağlıkla gel meleğimiz ...

Büyük oğlum Emre'm,

Evet evet artık tam anlamıyla büyük oğlum olacaksın inşallah :) Küçük bir abi olacaksın. Sanki kabullenmişsin bu durumu, gurur duyuyorsun abi olmaktan. Sık sık kardeşinden bahsediyoruz seninle, arada gelip karnımı seviyorsun, kardeşimin poposu nerde, kafası nerde diye soruyorsun.En son da yanağı nerde diye sorup küçücük bir öpücük konduruyorsun :)) İlk zamanlar kardeşinin hemen konuşup, yürüyeceğini, abi diyeceğini sanıyordun biliyormusun :)) Ben sana uzun uzun anlattım, kardeşinin minicik olacağını, dişleri olmadığı için sadece benim ona süt verebileceğimi, bol bol uyuması gerektiğini, istersen seninle birlikte ona ninniler söyleyebileceğimizi, altını bol bol pisleteceğini, onu yıkarken yardımına ihtiyacım olacağını... Şimdi sürekli tekrarlıyorsun, küçücük olacak dimi anne, ona ben yürümeyi , konuşmayı öğreteceğim dimi anne diye :))) Şimdilik çok sevdin bu abi olma işini, umarım kardeşin geldikten sonra da böyle devam eder ???

Güzel günlerimiz olsun benim küçük prenslerim, inşallah güzel günlerimiz olsun hep birlikte...

Tren Kahvaltı Tabağımız

Anne evde ya artık beklentiler yükseldi baba oğul tarafından :)) Artık daha fazla kahvaltı sürprizi bekliyor Emre :)) Ben de pratik olarak aklıma gelen tabakları yapıyorum çabucacık. Yumurta ve pekmezli ekmeklerimizden oluşan trenimiz.Yüklerimiz de kaşar ve beyaz peynirden :)))

Yüzme Kursuna Başladık

Emre henüz kreşe başlamadı, free takılıyor :) Önümüzdeki dönem başlayacak inşallah. Ama benim istediğim kreş veya okulun yanında bir spor dalı ile ilgilenmesi.Erkek çocuklarının gidebileceği , uzun süre devam edebileceği spor dallarını bir gözden geçirdim.Özellikle bu yaşta hangilerine başlayabiliriz?? Kışın birkaç jimnastik dersine katıldık ama ben çok hoşlanmadım, evet şu an için güzel ama ileride kızlar için daha uygun sanki.Basketbol ve futbol için de biraz daha büyümesi gerek.

Derken bir arkadaşım oğlunun  Arel Koleji'nde lisanslı yüzücü olduğunu ve çok memnun olduklarını söyledi. Evet Emre'de suyu, denizi seviyor. Bu olabilir dedim ve Emre'nin yaş grubunu alan yüzme kurslarını araştırdım.Döndüm dolaştım en temiz ve güvenebileceğim yer olarak Arel Koleji'ni seçtim.

Geçen gün gittik, hocamız ile Emre'yi tanıştırdık.Deneme dersine katıldık. Normalde 4 yaş altını kabul etmediklerini ama Emre'nin gruba uyum sağladığını, komutlara uyduğunu ve devam edebileceğimizi söyledi hocamız. Emre'nin de zaten epey eğlendiğini gördük dersi izlerken.Zaten eve giderken de sorduğumda tekrar gelmek istediğini söyledi :)

Hal böyle olunca bizde kendimize güzel bir spor dalı bulmuş olduk.Benim istediğim kısa süreli bir kurstan ziyade bir sporcu olarak devam etmesi.Umarım Emre'de sever ve devam eder :)

Diğer taraftan kardeşi geldiğinde ben daha çok evde vakit geçireceğim için Emre'nin de eğlenebileceği bir aktivite olsun istiyordum, isabet oldu :))